Excursie met universiteit Münster dag 3

Vanmorgen Louvre met de hele groep. Het leukste was de uitleg over de opgravingen in Byblos en Ugarit. In de jaren twintig wilde men niet meer opgravingen laten doen door mijnbouwers (roofgraven dus), maar systematisch graven. Dus een fransman had bedacht dat je laag voor laag moet documenteren. Hij heeft letterlijk Byblos in horizontale plakjes van 1 meter afgegraven. Maar sommige muren lopen schuin en de ondergrond is niet horizontaal. Dus de moderne wetenschappers hebben een puzzel op te lossen om van de prima gedocumenteerde opgraving uit de jaren 20 een realistisch beeld te maken.
Omdat de opgraafmethode van Byblos niet helemaal succesvol was hebben ze het in Ugarit wat netter proberen te doen door de opgegraven objecten te laten spreken. Dus een stratificatie van de tijdslagen te maken aan de hand van de opgegraven objecten. Dat is heel tijdrovend, want je hebt daarbij ook referentie-objecten zoals potscherven uit andere opgravingen nodig om de tijdslagen goed te kunnen duiden. Ook een gepuzzel dus!

Ik werd in Louvre het meest geraakt door de kleine votiefbeeldjes. Meestal van klei en soms eenvoudig gemaakt, maar wel sprekend en mooi.

Vanmiddag naar het Institute Monde Arabe, op advies van blogger Jona Lenderink. Hij heeft met veel genoegen twee uur doorgebracht in het IMA en dat heb ik ook gedaan. Wat een prachtig museum! Zeer modern vormgegeven uitstalling, met heel veel liefde en aandacht gemaak. Elke vitrine was verbindend op de één of andere manier. Verbinding tussen islam en pre-islam en moderne tijd, verbinding tussen islam-christendom-jodendom, verbinding tussen mannen en vrouwen. Oude objecten uit Saudi Arabië samen met moderne schilderijen.


https://www.imarabe.org/en

Hieronder een paar foto's. In de boekwinkel kwam ik twee interessante boeken tegen, maar ik heb me ingehouden, ik wilde niet meteen 90 euro uitgeven aan twee boeken. Misschien bestel ik ze alsnog.

Ook mooie fotografie. De onderste foto is de rug van een oude man.

Excursie met universiteit Münster dag 2

Vanmorgen naar het museum in Brussel gegaan. We kregen eerst een introductie van een kwartier van Yana. Het blijkt dat het museum een keer of 5 van naam is veranderd. Ook recent is de naam veranderd. De islam afdeling was enorm in geinvesteeerd. Het nabije oosten was grotendeels hetzelfde als 2 jaar geleden, maar een beetje afgestoft. De archeoloog die mee is, heeft een heel interessante theorie waarom men in het middenoosten pre-islam erfgoed vernield. Dat is onze schuld. Wij hebben hen door middel van het kolonialisme beroofd van hun oude geschiedenis. Studie en bescherming van mesopotamisch erfgoed is een westers ding geworden. Het meeste spul is afgevoerd naar westerse musea en verzamelaars en heeft een westerse interpretatie gekregen. Mensen uit het middenoosten kunnen zich niet verbinden met die westerse interpretatie (Sumerische oercultuur die zich in de loop van de geschiedenis ontwikkeld heeft tot europeese beschaving).

Het is buitengewoon lastig om dit weer terug te draaien. De archeoloog heeft in oost Syrië jarenlang opgravingen gedaan aan het "Rode Huis". En hij heeft daarbij veel aan educatie gedaan bij de plaatselijke bevolking. Met als gevolg dat die plaatselijke bevolking uitstekend wist waar ze moesten graven toen IS dit deel van Syrië had veroverd en wilde plunderen. Het terrein van het Rode Huis is een gatenkaas geworden.
https://de.wikipedia.org/wiki/Tell_Schech_Hamad

Ook heel bijzonder: heel eenvoudige kommen uit de Uruk periode. In deze periode werden de eerste echt grote bouwwerken in de steden gebouwd en ontstond er voor het eerst een grote arbeidersklasse. Die arbeiders werden uitbetaald in graan en daarvoor werden deze kommetjes en masse geproduceerd. Een studente die mee was heeft in noord irak opgravingen gedaan en ze hoopt heel erg om ooit nog zo'n kommetje te vinden. Ze zien er uit alsof ze gisteren gebakken zijn. De vingerafdrukken zijn nog te zien. Ze zijn meer dan 5000 jaar oud. In het museum in Brussel ligt een stapeltje van deze kommen in een vitrine.



Ook fascinerend: Luristan brons. In de jaren 20 kwamen opeens allerlei bronzen voorwerpen in de antiekhandel. Niemand wist eigenlijk waar het vandaan kwam. Het bleek na veel zoeken uit West Iran te komen, Luristan. Daar waren graven geplunderd door de plaatselijke bevolking. Vooral de paardenbitten zijn fantastisch gemaakt.

https://en.wikipedia.org/wiki/Luristan_bronze





O

Excursie met universiteit Münster dag 1

Aangekomen in Brussel per ruimteshuttle bij hotel en door Brussel gewandeld. De reisleidster wilde ons een taste of orient laten proeven dus we zijn naar de achterstandswijk gewandeld en daar heerlijk couscous gegeten. Daarna naar het café. Wat een grappig gezelschap, archeologen, theologen, studenten, de secretaresse van het instituut met haar man en buren.
Opgravingen in Jordanië en Irak, onderzoek naar Nebukadnezar, onderzoek naar schaamte in het oude testament.

Zondvloedverhalen

Zondvloedverhalen zijn er in alle culturen, van Latijns Amerika tot aan de Australië en van de Pygmeeën tot aan de Eskimo's.

Blijkbaar leeft het nog steeds in het moderne Nederland, want de meest aangegeven jongensnaam voor pasgeborenen was in 2019 weer...Noah!

De Engelse Wikipedia geeft een halfslachtig overzicht van vloedverhalen.

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_flood_myths

Maar op deze website staat een enorme verzameling:

http://www.talkorigins.org/faqs/flood-myths.html

Opvallend wel dat een deel van de verhalen op deze website zijn opgetekend door James Frazer in The Golden Bough, niet de meest betrouwbare bron.

Het leukste verhaal vind ik die over het vogelbekdier.

southeast Australian:

The animals, birds, and reptiles became overpopulated and held a conference to determine what to do. The kangaroo, eagle-hawk, and goanna were the chiefs of the three respective groups, and their advisors were koala, crow, and tiger-snake. They met on Blue Mountain. Tiger-snake spoke first and proposed that the animals and birds, who could travel more readily, should relocate to another country. Kangaroo rose to introduce platypus, whose family far outnumbered any others, but the meeting was then adjourned for the day. On the second day, while the conference proceeded with crow taunting koala for his inability to find a solution, the frilled lizards decided to act on their own. They possessed the knowledge of rain-making, and they spread the word to all of their family to perform the rain ceremony during the week before the new moon. Thus would they destroy the over-numerous platypus family. They did their ceremonies repeatedly, and a great storm came, flooding the land. The frilled lizards had made shelters on mountains, and some animals managed to make their way there, but nearly all life was destroyed in the great flood. When the flood ended and the sun shone again, the kangaroo called animals together to discover how the platypus family had fared. But they could not find a single living platypus. Three years later, the cormorant told emu that he had seen a platypus beak impression along a river, but never saw a platypus. Because of the flood, the platypuses had decided that the animals, birds, and reptiles were their enemies and only moved about at night. The animals organized a search party, and carpet-snake eventually found a platypus home and reported its location back to the others. Kangaroo summoned all the tribes together, even the insect tribe. Fringed lizard was ejected for doing mischief; he has turned ugly because of the hate he dwells upon. The animals and birds found they were both related to the platypus family; even the reptiles found some relationship; and everyone agreed that the platypuses were an old race. Carpet-snake went to the platypus home and invited them to the assembly. They came and were met with great respect. Kangaroo offered platypus his choice of the daughter of any of them. Platypus learned that emu had changed its totem so that the platypus and emu families could marry. This made platypus decide it didn't want to be part of any of their families. Emu got angry, and kangaroo suggested the platypuses leave silently that night, which they did. They met bandicoot along the way, who invited the platypuses to live with them. The platypuses married the bandicoot daughters and lived happily. Water-rats got jealous and fought them but were defeated. Platypuses have tried to be seperate from the animal and bird tribes ever since, but not entirely successfully. [W. R. Smith, pp. 151-168]

Akkadisch leren 4

Het leren is wat in het slop geraakt. Ik wist dat dit zou gebeuren. In oktober begon de cursus weer, maar het was op maandagmiddag of dinsdagmorgen, niet te combineren met mijn baan. Ik kon kiezen tussen de Code van Hammurabi op maandag of het prisma van Sennacharib op dinsdag. Ik ben twee keer aanwezig geweest bij een Sennacharib-college. Daar moest ik aan mezelf erkennen dat de moed me in de schoenen zonk. Ik heb een dappere poging gedaan om 10 regels te vertalen. Alleen al het vinden van de tekens in het handboek kostte zo ontzettend veel tijd. En vervolgens de tekens tot woorden gokken. Het was echt hopeloos. Ik dacht iets geleerd te hebben in het eerste semester, en in de vakantie heb ik ook nog zitten leren. Ik dacht voldoende gereedschap in handen te hebben om er een klein beetje chocola van te kunnen maken. Maar nee dus. Erg teleurstellend.

Dat was in oktober. Het is nu bijna kerst. En ik lees The Harps that once... van Thorkild Jacobsen. Daar geniet ik van. En vandaag ben ik heel kneuterig begonnen aan het maken van een klein arkje van wilgentenen en riet.
En één van mijn kleitabletten is meegebakken met een aantal andere keramiekwerken van anderen in de oven van een plaatselijke kunstenares.
Ik ben nog twee keer in Leiden in het NINO en in het RMO geweest.

Hoe verder? Wat was ook alweer de bedoeling van die interesse in de Mesopotamiërs? Waarom?
En dat drukt me op het feit dat er geen doel was.

Ik had wel allerlei ideeën om creatieve dingen te gaan doen met de Mesopotamische cultuur.
Ik zet ze hieronder even op een rijtje:
- Atra Hasis vertalen in het Nederlands
- Een youtube filmpje waarin ik het Atra Hasis verhaal vertel, met beelden en muziek er bij.
- Sumerische gedichten op muziek zetten
- Spijkerschrift in beton en staal.
- Een ark maken
- Een leverlezing doen met lever van de slager. Het filmen en op youtube zetten.


Er is me gevraagd wat ik voor het vak Assyriologie zou willen betekenen. Ik heb wat artikelen gelezen over watermanagement van de Eufraat en de Tigris met het idee om GIS-gegevens te verzamelen en zelf analyses te doen. Ik heb me wat verdiept in Mesopotamische divinatietechnieken, met name de leverlezing. Met het idee om de achterliggende ordening van de wereld te achterhalen.
Maar ik weet niet of ik een wetenschapper ben die zich met wetenschappelijke methodieken verdiept op een smal vakgebiedje. Ik denk het eigenlijk niet. Het gaat me ook niet lukken, omdat ik het naast mijn baan moet doen.

Maar vooral het Noach verhaal blijft me inspireren. Daar kan ik me verder in verdiepen. Ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig geworden naar Noach verhalen in andere culturen.

Akkadisch leren 3

Les 5 gehad en het is nog steeds leuk! Al had ik afgelopen donderdag wel een dipje nadat ik mijn gecorrigeerde huiswerk terugkreeg. Hieronder een screenshot van mijn huiswerk met correcties. De docent is zo bijzonder vriendelijk om ondanks dat ik nur zuhörer ben toch mijn huiswerk na te kijken!
Gelukkig blijk ik niet de enige te zijn die zoveel fouten maakt. Het merendeel van de studenten maakt uberhaupt geen huiswerk. Het is 35 jaar geleden is dat ik voor het laatst iets met grammatica heb gedaan en alle begrippen moet ik opzoeken op Wikipedia. Weten jullie nog wat een aanvoegende wijs is of een bijwoordelijke bepaling?

De werkwoorden vormen de grootste uitdaging om te leren, omdat het systeem zo volslagen anders is. Werkwoorden bestaan meestal uit drie medeklinkers. Door de klinkers te variëren en er "phonemen" voor, achter of in te fixen verbuig je de werkwoorden. Op deze manier zitten de voornaamwoorden ook in of aan het werkwoord geplakt. Het woord is daardoor vaak zodanig verbouwd dat je lekker moet puzzelen om de grondstam terug te vinden. Een eenvoudig voorbeeld
parasum = delen
iparras = hij deelt
iprus = hij deelde
iptaras =hij heeft gedeeld
taprusa=jullie deelden

De docent gaat nog steeds in de 5e versnelling, maar hij is wél heel duidelijk. En zijn Duits is goed te verstaan. Zonder de lessen zou het veel moeilijker zijn. Wat wél een probleem is met het Duits: ik heb op de middelbare school getracht het verschil tussen ihr, ihn, ihnen, seinem seinen, etc te leren. Maar dat is toen niet gelukt, en gaat me nu misschien wél lukken als een vriendin morgen een boekje met Duitse grammatica meeneemt.

Ik bekommer me vooralsnog niet erg om het spijkerschrift. De grammatica en de woordjes zijn al moeilijk genoeg. Om de woordjes te leren gebruikt ik WRTS. Het is heel prettig om te merken dat ik langzamerhand makkelijker dingen begin te onthouden. Als je gewoon een baan hebt dan gaat alles voornamelijk op de automatische piloot. Je hoeft maar zelden echt na te denken of iets te memoriseren. Dus hele delen van mijn hersens zijn verweekt geraakt. Ik besef nu wat een rijke periode de middelbare school eigenlijk was, en hoe je toen gedwongen werd om je hoofd wakker te houden. Ik beschouw de middelbare school nog steeds als de meest creatieve periode in mijn leven, en ik denk nu dat dat mede komt omdat mijn hersens zo geactiveerd werden.

Ik ben vrijdag na de les nog een uurtje in de faculteitsbibliotheek geweest. Duizenden boeken die je in een gewone bibliotheek absoluut niet tegenkomt. Hele reeksen boeken met uitgetekende kleitabletten. Verslagen van opgravingen, zelfs uit de 19e eeuw. De Duitsers waren de eersten die van het opgraven een serieuze wetenschappelijke bezigheid maakten. De Engelsen en de Fransen waren eigenlijk vooral ook aan het plunderen. De Duitsers legden gegevens in situ systematisch vast.

Volgende week ga ik het college dat er na komt ook volgen: de invloed van de Indus-cultuur op Mesopotamië.

Akkadisch leren 2

Afgelopen vrijdag was het eerste college in Münster. Het was in een oud gebouw. De klaslokalen zagen er uit zoals in Nederland 40 jaar geleden. Alles kaal. Oude radiatoren. Een schoolbord. Smalle tafels. Er waren 10 studenten, 6 meisjes en 4 jongens. Tieners nog, eerstejaars. En ik zat daartussen. Nikita Artemov is een zeer gedreven rus. Lang haar in een staartje. Hij begon exact om 8.15 en keek elk kwartier op zijn horloge. Hij begon in een sneltreinvaart efficient door de stof te gaan. En elk kwartier schakelde hij een tandje bij, want hoofdstuk 1 moest exct in de tijd behandeld worden.
in de rechterhand het krijtje, in de linkerhand een vochtige doek. Alles wat hij opschreef veegde hij bijna meteen weer weg. Het ging ontzettend snel en ik had amper de tijd om het bij te houden. NA anderhalf uur waren mijn arme oude hersens gekookt. En ik had me nog wel goed voorbereid!
Arme studenten die dit zonder waarschuwing vooraf naar binnen geduwd kregen. Maar de studenten krijgen op maandagmiddag nog werkcollege om het enigszins te verwerken. Ik helaas niet. Dus thuis maar even doorbijten. Gelukkig gaat dat prima, want ik vindt het ontzettend leuk!